Við skelltum stelpunum í pössun til mömmu og pabba á fimmtudaginn og fórum til Danmerkur

Ferðin var auðvitað æðisleg og fólkið frábært. Við gistum hjá Möggu og Svenna, drukkum okkur hress með þeim og kíktum auðvitað í smá skoðunarferð með þeim um Köben.
Eyddum æðislegu laugardagskvöldi með bankapæjunum, Mojitoarnir runnu ljúflega niður þar.
Við kíktum á Guðrúnu frænku, en hún er í Vesterbro... Við fengum ágætis leiðbeiningar heim til hennar en auðvitað var hún í vinnunni svo hún gaf upp nýjar leiðbeiningar um hvernig við kæmumst þangað og endaði samtalið á að við værum ca 8 mín frá henni.... 20 mín seinna og við Gunnsteinn enn á röltinu spurði hann hvort ég vissi hvert við værum að fara, sæll hvað hann var sáttur þegar ég sagði að hún hefði bara talið upp endalausar götur og ég hefði eiginlega ekki skilið neitt en héldi að þetta væri svona c.a. rétt! Þetta hafðist á endanum, með smá leiðbeiningum og símtölum en ég fékk ekki að taka við fleiri svona vegaleiðbeiningum eftir þetta. Ég meina, mín hægri eða þín hægri?!
Gunnsteinn er líka kominn með nýja aðferð til að koma í veg fyrir að ég eyði peningum í kreppunni. Hann tók peningana úr veskinu sínu og setti annarsstaðar (hann og Svenni voru á leið á djammið og hann vildi ekki hafa of mikið af peningum á sér), með orðunum um að hann myndi muna þetta á morgun. Daginn eftir erum við komin alla leið på Ströget þegar ég spyr hvort hann sé ekki með peningana og hann svara bara pent "nei".

Við ákváðum þá að vera ekkert að skutlast alla leið til baka því við ætluðum nú ekkert að kaupa neitt þannig lagað í þessari ferð.
Síðast þegar við fórum út þá stakk hann uppá að ég myndi láta laga gleraugun mín uppi í Leifsstöð áður en við færum í Fríhöfnina.. það endaði á því að hann leiddi mig í gegnum Fríhöfnina þar sem ég var gleraugnalaus. Svo þegar ég var á kafi í að skoða eitthvað, alveg með andlitið í hillunum svo ég sæi hvað ég væri að skoða, þá kom þessi elska upp að mér og sagðist ekki geta látið sjá okkur svona, ég væri svo hallærisleg með nefið í hillunum.

Hann deyr ekki ráðalaus og hugmyndirnar eru að verða betri og betri. Spurning hvað bíði mín næst, eða hvort ég taki bara peningana og hafi þá næst?